Na sztele!

Na sztele!

Oskar jedzie taksōwkōm.
Jego kamratka Lin kludzi taksōwkã.
592Lin! kludzisz taksōwki?
508Ja! To je moja nowŏ robota!
508Kaj chcesz jechać?
592Na sztele, proszã!
508Kaj je sztela?
592Niy wiym.
508Dobrze…
Lin zaczyna jechać.
508Sōm my na miejscu!
592Lin… to niy ma sztela. To uniwerszytet.
508Ah…
Lin zaczyna jechać.
508Sōm my na miejscu!
592Lin…
508Ja?
592To je lazaryt.
508Ah…
Lin zaś zaczyna jechać.
508Sōm my na miejscu Oskar!
592Lin, to niy je sztela…
508Jŏ wiym, to je moje pōmiyszkanie.
508Jŏ niy chcã kludzić taksōwek.
508To je moc trudnŏ robota.
Lin ôtwiyrŏ dźwiyrze taksōwki.
508Dobranoc, Oskar!