Fric, Nikolausowy kamrat, gŏdŏ dō swygo fatra.
Cza mi arbajt, fater.
Fric, żeś ôziym rokōw stary.
Niy cza ci roboty.
Cza nōm wiyncyj geltu.
Mōmy gelt, Fric.
Cza nōm wiyncyj geltu coby kaufnōńć nowõ chałpã.
Ta chałpa je za łyckŏ.
Fric! Ta chałpa niyma łyckŏ!
A cza nōm nowy autŏk.
Pōjakimu?
Beztōż co sam je za łycko.
Fric…
Cza nōm barzij spory raum.
Barzij srogi raum?
Cza nōm sporzij placu dlŏ kukulōntka, papa!
Jakie kukulōntko, Fric?
Mutrzine nowe kukulōntko.
Muter? Ze kukulōntkiym‽
Wszyjsko dobre, fater?
Cza nōm nowõ chałpã, a nowy autŏk, a nowe..
Toć ja, srogszy raum na zicher nōm cza!