זשוניאָרס געבױרן־⁠טאָג

זשוניאָרס געבױרן־⁠טאָג

זשוניאָר (עדקעלע) האָט אַ איבערנעכטיקן מיט דרײַ פֿון זײַנע חבֿרים; מענדל, איציקל און הערשל
414קינדער! ס׳איז צען אַ זײגער; צײַט זיך צו לײגן שלאָפֿן!
415אױ, טאַטע, ס׳איז נישט שפּעט!
258איך בין נישט מיד!
366איך בין נישט שלעפֿעריק!
790לאָמיר שפּרינגען אַרױף און אַראָפּ אױפֿן בעט
414לײגט זיך שלאָפֿן!
ס׳איז צװײ אַ זײגער אין דער פֿרי און די קינדער האַלטן אָן מאַכן אַ טומל
עדי גיט אַ געשרײ
414לײגט זיך שלאָפֿן!
ס׳איז זבן אַ זײגער אין דער פֿרי; עדי שלאָפֿט און זשוניאָר לױפֿט אַרײַן אין שלאָפֿצימער
415טאַטע! טאַטע!
414װאָס? װאָס? אױ, גוט־⁠מאָרגן, זשוניאָר!
415אױ, איך בין אַזױ מלא־⁠שׂימחה! ס׳איז מײַן געבױרן־⁠טאָג!
258ס׳איז דײַן געבױרן־⁠טאָג?
366ס׳איז דײַן געבױרן־⁠טאָג?
790נו, לאָמיר מאַכן אַ געבױרן־⁠טאָג־שׂימחה!
414יו! יו! אַ שׂימחה! אַ פֿרײלעכן געבױרן־⁠טאָג, זשוניאָר!
414װאָס פֿאַר אַ שׂימחה װילסטו, זונדעלע?
790אַ שׂימחה מיט אַ סך צוקערל⁠עך!
415יאָ, מיט אַ סך שאָקאָלאַד! איך װיל שאָקאָלאַד
414זײער גוט, זשוניאָר! װאָס נאָך?
415און זײער אַ גרױסער טאָרט!
414אַװדאי!
415פּערפֿעקט! און איך װיל זיך שפּילן אַ סך שפּילװאַרג!
414אױ, יאָ! מיר קענען פֿאַרבעטן די שכנ⁠ים און באָבע מאַלקע!
414מיר האָבן אַ סך צו טאָן. װיפֿל איז דער זײגער?
עדי קוקט אױף זײַן טעלעפֿאָן
414אױ, אַ בראָך! זשוניאָר, איצט איז עס יאַנואַר; דײַן געבױרן־טאָג איז אין מײַ!
415יאָ...
415אָבער נאָך אַלץ קענען מיר הײַנט עסן טאָרט און שאָקאָלאַד און שפּילן זיך אַ סך שפּילװאַרג?
258יאָ, טאָרט!...
366און שאָקאָלאַד!...
790און אַ סך שפּילװאַרג!
414אױ, װײ!