ବଗିଚା
ବିକ୍ରମ ତାଙ୍କ ଅସୁସ୍ଥ ଜେଜେମାଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଦେଖା କରିବାକୁ ଗଲେ ।
ନମସ୍କାର, ଜେଜେମା!ଆଜି ତୁମକୁ କିପରି ଲାଗୁଛି?
ଏହି କୋଠରୀଟି ଭାରି ଦୁଃଖଦ, ଏହାର କୌଣସି ରଙ୍ଗ ନାହିଁ ।ଆଜି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନ, ମୁଁ ବାହାରକୁ ଯାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ।କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏବେ ବେଶି ସୁସ୍ଥ ଅନୁଭବ କରୁନାହିଁ ।ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ଜେଜେମାଆ ।ମୁଁ ମୋ ଘର ବଗିଚାରେ କାମ କରିବାକୁ ଭଲ ପାଏ …ଓଃ, ମୋତେ ଏକ ଉପାୟ ମିଳିଗଲା ।ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ।କୋଡ଼ିଏ ମିନିଟ୍ ପରେ…
ବିକ୍ରମ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ଗଛ ସହିତ କୋଠରୀ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
ଏଗୁଡିକ ତୁମ ଘରୁ ଆଣିଛି ।ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଖରେ ତୁମ ବଗିଚାର କିଛି ଫୁଲ ଅଛି ।ମୋ ଗଛ ଆଉ ମୋ ଫୁଲ…ଏବେ ତୁମର ବଗିଚା ଏଠାରେ ତୁମ ପାଖରେ ରହିଲା ।କେତେ ସୁନ୍ଦର, ମୋ ସୁନା!ବହୁତ, ବହୁତ, ଧନ୍ୟବାଦ, ବିକ୍ରମ!