בי און לין האָבן באַשטעלט אַ טיש אין זײער אַ שײנעם רעסטאָראַן
אױ, דער רעסטאָראַן איז אַזױ שײן מיט װײַסע טישטעכער און די שײַן פֿון די ליכטלעך אומעטום.׳
אַ פֿרײלעכן געבױרן־טאָג, בי.׳
ס׳איז אַ פּערפֿעקט אָרט אָפּצומערקן אַ מײַלשטײן.׳
אַ גוטן־אָװנט, מײַנע דאַמען!׳
אַ גוטן־אָװנט. מיר האָבן אַ רעזערװאַציע פֿאַר צװײ מענטשן.׳
נאָמען?׳
איך הײס לין װאַרשינסקי.׳
יאָ, און איך זע אַז איר פּראַװעט אַ געבױרן־טאָג!
דער תּל־אָבֿיבֿ רעסטאָראַן װינטשט אײַך אָן צום געבױרן־טאָג!׳
איך הײס משה, און איך װעל זײַן אײַער קעלנער הײַנט.׳
אָט איז אײַער טיש און אײַערע מעניוען.׳
אױ...׳
ס׳איז אַזױ טײַער, לין.׳
יאָ, זײער טײַער.׳
נו, װאָס װילסטו?׳
עפֿשר... אַ סאַלאַט?׳
װאָס זאָגט דער מעניו?׳
צװײ־און־צװאַנציק דאָלאַר פֿאַר אַ סאַלאַט!׳
נײן, איך װיל אַ געשמאַק . . .׳
גלאָז װאַסער.׳
און איך װיל אַ גרױסן סאַלאַט . . .׳
און געבראָטענע הינדל מיט קאַרטאָפֿל־קאַשע און אַרבעס . . .׳
און אַ שיסל אײַזקרעם מיט טרוסקאַפֿקעס . . .׳
אױ, װײ!׳
׳...אין אַ ביליקן רעסטאַראַן!׳
אָבער, בי, ס׳איז אַ װיכטיקער טאָג.׳
יאָ, דער טאָג איז אַ װיכטיקער . . .׳
אָבער דער רעסטאָראַן, נישט אַזױ.׳
פּערפֿעקט, װײַל איך בין זײער הונגעריק!׳בי און לין גנבֿענען זיך אַװעק פֿונעם רעסטאָראַן׳
װוּ זענט איר? איך האָב אײַער ברױט און אײַלבערטן...׳