דער גאָרטן
װיקרעם גײט צו די באָבע װאָס איז קראַנק אין שפּיטאָל
שלום־עליכם, באָבע!װאָס מאַכסטו הײַנט?
ס׳איז מיר אומעטיק אױפֿן האַרצן װײַל דער דאָזיקער צימער איז טרױעריק.דער צימער האָט נישט קײן פֿאַרבן.הײַנט איז אַ שײנער טאָג. איך װיל גײן אין דרױסן און האָב הנאה פֿון דער זון.אָבער איצט פֿיל איך זיך נישט גוט.זײַ מיר מוחל, באָבע!איך האָב ליב צו אַרבעטן אין מײַן אײגענע גאָרטן בײַ דער הײם.אױ, פּלוצלינג האָב איך אַן אידעע!איך װעל באַלד קומען צוריק.װיקרעם גײט צו דער באָבעס דירות־הױז און זוכט דעם אױפֿזעער
אלאָן, איר דאַרפֿט מיר העלפֿן מיט עטלעכע זאַכן.
זײער גוט, װיקרעם. װאָס דאַרפֿט איר?איך דאַרף אײַער הילף צו אַװעקשטעלן די זאַכן אין מײַן משׂא־אױטאָ.װי שײן, װיקרעם. אײַער באָבע װעט זײַן אַזױ פֿרײלעך.פֿערציק מינוט שפּעטער...
װיקרעם קומט אַרײן אין באָבעס צימער מיט צװײ גרױסע אײַנגעטאָפּטע געװיקסן
זײ זענען פֿון דײַן הױז.און אױך האָב איך װאַזעס און װאַזעס מיט בלומען פֿון דײַן גאָרטן.אױ, אױ; מײַנע געװיקסן און מײַנע בלומען!און איצט האָסטו דײַן גאָרטן דאָ אין דײַן צימער!אױ, איך װיל װײנען; ס׳איז אַזױ שײן!דו ביסט אַ טײַערע אײניקל, װיקרעם; אַ האַרציקן דאַנק פֿאַר אַלץ װאָס דו האָסט געטאָן.