זשוניאָרס אױסגעפֿינס
עדי און זײַן זון, זשוניאָר (עדקעלע), זיצן צוזאַמען אױף דער סאָפֿע, און עדי קוקט אױף טעלעװיזיע
טאַטע, איך װיל דיר עפּעס פֿרעגן.
זײַ מיר מוחל, זונדעלע! איצט בין איך זײער פֿאַרנומען.׳ס׳איז דאָ זײער אַ װיכטיקער פֿינאַל צװישן די אָדלערס און די טיגערס אױף טעלעװיזיע.׳איך בין דער גרעסטער ספּאָרט־אָנהענגער!׳אײנס, צװײ, דרײַ! גוט געשפּילט!׳אָבער איך דאַרף אַ ביסל געלט.׳יאָ, זײער גוט.׳טאַקע?׳איך דאַרף געלט אױף פּיצע.׳עדי הערט זיך נישט אײַן צו זשוניאָר. ער שרײַט אױפֿן טעלעװיזאָר
אױ, איך װער משוגע! װאָס פֿאַר אַ נאַר איז דאָס שוטה?׳און איך װיל אַ נײַע װידעאָ־שפּיל.׳יאָ, יאָ!׳און מאָרגן גײ איך נישט אין שול.׳יאָ, זײער שײן!׳הו־האַ! ס׳איז אַזױ גרינג מיטן טאַטן!׳איצט גײ איך אין קראָם.דאגה נישט, טאַטע; איך װײס פּונקט װוּ דו האָסט אַװעקגעלײגט דײַן געלט.׳יאָ, יאָ, גײ געזונטערהײט!׳זײַ געזונט, טאַטע!׳נאָכן שפּיל...
אױ! זײַ מיר מוחל, זונדעלע!׳ס׳איז געװען זײער אַ פֿאַרכאַפּנדיקער פֿינאַל.׳זונדעלע? זונדעלע? װאָס דאַרפֿסטו?׳זשוניאָר? װוּ ביסטו?י