דער װעגעטאַריער
װיקרעם גײט אינעם תּל־אָבֿיבֿ רעסטאָראַן, זײער אַ שײנעם רעסטאָראַן
אַ גוטן־אָװנט! איך הײס משה, און איך װעל זײַן אײַער קעלנער הײַנט.אָט איז אײַער טיש און דער מעניו.װיקרעם לײענט איבער דעם מעניו
איך װיל אײַך עפּעס פֿרעגן.איך בין אַ װעגעטאַריער.האָט איר װעגעטאַרישע עסן?יאָ, יאָ! מיר האָבן שניטקעס מיט פֿלײש; זײער געשמאַק.שניטקעס מיט פֿלײש? איך בין אַ װעגעטאַריער.אױ, זײַט מיר מוחל!מיר האָבן זײער געשמאַקע געבראָטענע הינדל.געבראָטענע הינדל איז פֿלײש,און איך עס נישט קײן פֿלײש!מיר האָבן סאַלאַטן...אױ, איך האָב ליב סאַלאַטן!ס׳איז דאָ אַ סאַלאַט מיט פּאָמידאָרן, אוגערקעס, לאַקס...איך עס נישט קײן לאַקס! איך בין אַ װעגעטאַריער!מיר האָבן פֿריטקלעך...זײער גוט, פֿריטקלעך.פֿריטקלעך... פּערפֿעקט! און... מיט אַ האַמבורגער?װיקרעם װערט אױפֿגערעגט און אין כּעס, קלאַפּט אָן דעם טיש און שרײַט אױס...
איך עס נישט קײן פֿלײש!אױ, איך האָב נישט קײן געדולד צו אַ נאַרישן קעלנער!פּלוצלינג שטעלט װיקרעם זיך אױף און גײט אַרױס פֿון דעם תּל־אָבֿיבֿ רעסטאָראַן און טוט אַ קלאַפּ מיט דער טיר
אױ, איך פֿאַרשטײ נישט. פֿאַר װאָס איז ער אַזױ אױפֿגערעגט?