דער לעבעדיקער מאָדעל
אָסקאַר איז דער גענעראַל־דירעקטאָר פֿון אַ קונסטשול
אָסקאַרס חבֿר, עדי, קומט צום שול
שלום־עליכם, אָסקאַר. װאָס מאַכסטו?
עליכם־שלום, עדי. איך בין זײער פֿאַרנומען.אונדזער קלאַסעס הײבן זיך אָן הײַנט אין צען מינוט אַרום.אָבער איך האָב נישט װאָס צו טאָן.דו װילסט לערנען זיך?נײן. קען איך העלפֿן אַרױס מיט עפּעס?פֿאַר װאָס?װײַל ס׳איז מיר נימאס ביז טױט!מממ... איך גלײב אַז דו קענסט מיר העלפֿין.זײער גוט, מײַן חבֿר!האַלט אַן אױג אױף דאָס.אַ װוּנדערלעך שײנע פֿרױ, מאַשה, דער לעבעדיקער מאָדעל, קומט אַרײַן אינעם צימער
שלום־עליכם, מאַשה! קום און שטעל זיך אַװעק דאָ אױפֿן פּעדעסטאַל, ביטע.
עליכם־שלום, אָסקאַר! זיכער! אַזױ?אַ גרופּע תּלמידים קומט אַרײַן אַון רינגלען זיך אַרומ מאַשה און גרײטן זיך צו מאָלן
אױ, אָסקאַר, איך דאַרף אַ בענקל. אפֿשר אָנשפּאַרן אינעם בענקל איז בעסער.דו זעסט, עדי? איצט דאַרפֿסטו זיצן אױפֿן אַנדערען בענקל.פֿאַר װאָס?דער קלאַס הײבט זיך אָן אין אַ פּאָר מינוט, און מיר דאַרפֿן נאָך אַ מאָדעל.עדי זעצט זיך אַװעק און קוקט אױף מאַשה.
און דו מוז אַנטשװיגן װערן.פֿאַר װאָס?דו זעסט מאַשה? מאָדעלן רעדן נישט און שװײַגן זיך.אָבער ס׳איז אַזױ נודנע!...ששש!