לין איז מיט איר באָבע, לוסי און איר בעסטע חבֿרטע, אהובה
מיר האָבן אַ רעזערװאַציע אין אַ זײער עלעגאַנט רעסטאָראַן הײַנט אין אָװנט.
לאָמיר גײן! איך װיל נישט זײַן שפּעט.
אַך, דאָס װעט זײַן אַן אײַנגענעם אָװנט!
זײער גוט! לאָמיר גײן!
אױ, װײ! װוּ זענען די שליסל פֿון מײַן אױטאָ?
אױ, לין, קײן מאָל נישט װײסטו װוּ דײַנע שליסל באַהאַלטן זיך!
יאָ, דאָס איז דער רײנער אמת. דו װײסט קײן מאָל נישט.
זענען זײ אין די קעשענעס פֿון דײַן מאַנטל?לין זוכט אין אַלע קעשענעס פֿון איר מאַנטל
גאָרנישט!
אױ, איך װײס! זײ זענען אונטערן בעט!
נײן! זײַ נישט נאַריש! זײ זענען נישט אונטערן בעט!
זענען זײ אױף דײַן שרײַבטיש?
נײן! ס׳איז זײער מאָדנע אַז מײַנע שליסל זענען פֿאַרשװוּנדן געװאָרן װי אין װאַסער אַרײַן!
נו, איך האָב נישט מײַנע שליסל. לאָמיר גײן צום רעסטאָראַן מיט אַ טאַקסי.
נײן, ס׳איז צו שפּעט!
אַזאַ שאָד!
זײַ מיר מוחל!
זײער גוט, איך קען קאָכן עפּעס צו װעטשערע.לוסי עפֿנט די טיר פֿון פֿרידזשידער
אױ, געװאַלד, לין! דאָ זענען דײַנע שליסל!
און דאָ איז אַ קאַרטאָן מילך אױפֿן טיש!
װען דו ביסט געקומען אַהײם פֿון סופּערמאַרק...
האָסטו אַװעקגעשטעלט די מילך אױפֿן טיש און דײַנע שליסל אין פֿרידזשידער!
אױ, װײ!